ای خامنه ای آسوده نخواب که ما بیداریم

ای خامنه ای، آسوده نخواب که ما بیداریم/  کابوس توییم، در خواب خوشت می آییم/


تو  زنده به تزویر و ریا، آیت شیطان/  ما وارث کوروش، شه آزادی اندیشه و فکریم/ 


با خون برادرانمان سرخ نگه داشته ای رنگ رُخت را/  خوشحال نباش، رخسار تو یادآورعهدیست، در آن سبزترینیم/


کُشتی تو ندای دل این ملت مظلوم/   خاموش نگشتیم، برگوش کرت نعره و فریاد برآریم:/


یک ژاله گرفتی تو از این مزرعه سبز/   بشمار، آنقدر  زیادیم  که در وصف نیاییم/ 


تقدیم به صانع ژاله و ندا آقاسلطان عزیز


در پایان لازم میدانم بخاطر ایرادات زیادی که حتما به شعر من وارد است(چون اصلا شاعرنیستم و شعرنگفته ام) از تمامی شعرا بخصوص فرخی یزدی- شاعرلب دوخته راه آزادی- معذرت خواهی کنم.
این نکته را هم عرض کنم که من اصلا اعتقادی به جوگیری و تهییج جوانان ندارم و معتقدم باید با اندیشه و استراتژی به جنگ این حکومت رفت.  اگر این شعر بوی حماسی گرفته برمن ببخشید(از دل برآمده).